گرستان دسته جمعی در فرودگاه خرم آباد

 یافته های جدید حاکی از ان است که در فرودگاه شهر خرم اباد یک گورستان دست جمعی بزرگ پیدا شده است,در این گور علاوه بر اجسام وسایلی از زندگی انها نیز در این گورستان پیدا شد.کاوشگران در این مکان به مدت سه ماه به کاوش و بررسی پرداخته اند… 

کشف گور 3200 ساله در فرودگاه خرم‌آباد

 این گور در نزدیکی نیایشگاه خشتی بزرگی پیدا شده که چندی پیش از سوی کاوشگران به دست آمده بود. پیکرک‌های مفرغی با شکل قوچ، گاو نر و سر روباه از دیگر یافته‌های این کاوش سه ماهه بوده است.

 اگر چه هفت سال پیش تپه تاریخی فرودگاه خرم آباد در زمره آثار میراث فرهنگی ایران ثبت اما همزمان با عملیات اجرایی پاویون جدید فرودگاه کاوش‌های آن آغاز شد. کشف نیایشگاه بزرگ خشتی، پیکر‌ک‌های مفرغی و گور هزاره اول از مهمترین یافته‌های این کاوش بود؛ کاوشی که هنوز ادامه دارد.  این اتفاق، یادآور کشف تپه معمورین ( متعلق به عصر آهن) واقع  در فرودگاه امام خمینی است.
«علی سجادی»، سرپرست هیات باستان شناسی تپه فرودگاه خرم‌آباد درباره این گور به دست آمده به chn می‌گوید: «در تحقیقات اولیه مشخص شده که این گور تاریخی متعلق به هزاره اول بوده اما  باید مطالعات دقیق‌تری روی آن انجام شود.»
به گفته او، شیوه دفن در این گور چمباتمه‌ای بوده و در کنار آن ظرف دخیره غذا و یک سنگ یادمان به دست آمده است و احتمال می‌رود که در این محوطه تاریخی گورهای دیگری هم وجود داشته باشد.
او درباره نیایشگاه کشف شده می‌گوید: «بخش عمدهای از دیوارها، حرارت دیده، در بخش شمالی تپه و در ترانشه لایهنگاری، سازه‌ی معماری با ویژگیهای خاص پدیدار شده است. این فضا به‌صورت اتاقی با ساختار قلوه‌سنگ و سنگ لاشه بوده که در قسمت انتهایی آن، سکویی به ارتفاع نیم متر از کف ایجاد شده است.»
جالب اما اینجاست که مسئولان فرودگاه هیچ اطلاعی از وجود این تپه تاریخی نداشتند و همزمان با عملیات اجرایی پاویون جدید فرودگاه خرم‌آباد با این تپه مواجه شده و از وجود آن تعجب کردند.
این در حالی است که کارشناسان اداره میراث فرهنگی لرستان می‌گویند که این تپه هفت سال پیش در فهرست میراث فرهنگی جای گرفته بود. به نظر می‌رسد که ساخت این پاویون سبب خیر شده و باعث شد پای باستان شناسان به این تپه تاریخی باز شود.
هوشنگ بازوند استاندار لرستان و مسئول فرودگاه پس از بازدید از این محوطه قول دادند که این محوطه تاریخی را مرمت و حفظ کرده و آن را برای تبدیل شدن به موزه آمده می‌کنند.

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *